Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2008

πέτρινη μνήμη

Πέτρινη μνήμη,
ασάλευτη και αναλοίωτη,
στη βροχή εκτεθειμένη.

Χαράζουμε τις μνήμες μας,
με όλες τις λεπτομέρειες,
σαν τα αρχαία δένδρα,
σαν τα μεγαλωμένα σπίτια,
στον ήχο του λάλοντος ύδατος,
ζούμε σε χρόνο δανεικό.

Είναι το άνθος,
των χιονόσκεπων βουνών
που ευωδιάζει
στους ξύλινους χτύπους της ώρας,
την ευωχία των ανασαιμιών κλέβοντας.

Η φύση μου σταθερή και αναλοίωτη,
σαν πλάτανος,
σαν ήλιος,
είμαι η τάξη που την ζωή δημιουργεί.

Χαμογελούν οι άγγελοι του μέλλοντος,
όπως το χέρι τους κρατώ,
ανθίζουν τα χέρια τους &

Δεν υπάρχουν σχόλια: