1.
Να άνοιγα μια πόρτα,
Μια πόρτα κεκρυμμένης σιγής,
Απομεμακρυσμένη των ανόσιων και μη μυημένων οφθαλών του πλήθους.
Άρατε τας πύλας,
Να έμβω ωσεί λεμβούχος φανταστικών ιδεών,
Πανσέληνος,
Ερυθριών,
Ασκαρδαμυκτί
Και να εισέλθω νύκτωρ
Διαμέσου του υμεναίου της σιγής,
Εις την μακράν πορεία
Προς την πατρώα γή,
Ενύπνιον και ενθύμιον
Του μόνου ήχου,
Τέλος.
2.
Πόσο πολύ
Το σχήμα της φωνής σου αναζήτησα
Και πόσο
Τα χρώματα της αγάπης σου ;
Πές μου,
Που τα μάτια σου να βρώ.
3.
Μόνον
Λίγες στιγμές η ζωή
Κι΄ αυτές
Καλλά κρυμμένες
Στη φθορά του ήλιου
Και του χρόνου.
4.
Ο ήλιος σε αλώνει,
Το φώς,
Ύστερα το αλάτι,
Γεμίζει τις ρωγμές του χρόνου στο σώμα.
&
Χάνεσαι
5.
Αν μπορούσα
Να σε μισήσω,
Θα σε μισούσα,
Πιο βαθειά και
Πιο σκοτενά
Απ΄ όσο η ματιά
Χάνεται τη
νύχτα στον
Ουρανό.
Τρίτη 19 Φεβρουαρίου 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
