Κρατάς
κεχριμπαρένια σταφύλια
στα χέρια σου,
ο ήλιος στεφάνι
γύρω σου,
και
για μια ανάσα του χρόνου
παίρνεις την προτεραία μοσρφή σου,
Ω!, κόρη της Δήμητρος.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
skip to main |
skip to sidebar
Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου
Αναρτήσεις
Αναγνώστες
Αρχειοθήκη ιστολογίου
-
▼
2008
(77)
-
▼
Φεβρουαρίου
(77)
-
▼
Φεβ 15
(49)
- memoires
- TESTIMONY
- Απόπλους ...
- Φύγαμε,
- για ενα κάπα
- Δέκα λόγοι
- Μην με κυττάς ... ,
- η Μεγάλη Σιωπή
- Ένας ΜιΚρός ΧωΜάΤιΝος ΚιΝέΖος
- ...απελιπεν Θεος Αντωνιον...
- Κόρη της Δήμητρος
- Ζωή...
- ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΛΑΙΚΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ
- Φώς Ιλαρόν
- Το ωραίον ΑερόστατοΝ
- Νεκροί Κίονες
- Άν ...
- πράσινο
- μελιτηνός
- γυάλινη μουσική
- ιστορίας μνημόνιο
- Άνδρα μοι ένεπε, μούσα πολύτροπον...
- αθωότητα
- νύχτα άηχη
- μικροί κυμματισμοί
- το θΕώΡημΑ
- λησμονημένοι δρόμοι
- Άλωσις
- έπεα πτερόεντα
- πορεία νυχτερινή
- (ανώνυμος)
- μια κινέζικη βεντάλια
- Νυχτερινή σκοπιά
- Θητεία
- ΖΗΤΕΙΤΑΙ ( ... )
- ΤΟ ΣΧΗΜΑ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΣΟΥ
- βαρκουλα
- Επιστρέφοντας
- οι στρατιώτες
- συνέχεια
- μια παλιά φωτογραφία
- δρόμος
- γύφτος ήλιος
- παιδικό όνειρο
- πέτρινη μνήμη
- Μια στιγμή μονάχα.
- λάθρα βιώσας
- φτωχή βασίλισσα
- Ωχρή κηλίδα
-
▼
Φεβ 15
(49)
-
▼
Φεβρουαρίου
(77)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου