Μην με κυττάς ... ,

Μην με κυττάς,
άλλωστε να με δείς δεν μπορείς,
έτσι που χάθηκα,
όπως η μέρα πίσω από τα σύννεφα,
πίσω από τους ίσκιους των νερών.

Έχω βγεί βόλτα,
από το ένα μου χέρι κρατώ το όνειρο,
από το άλλο τον θανατό μου,
έχω βγεί βόλτα στους σκοτεινούς ίσκιους των δέντρων,
στο κελάΐδισμα της νύχτας και των μοναχικών στύλων
που φωτίζουν τις έρημες ανταύγειες των σπιτιών.

Έχω βγεί μια βόλτα στην φαντασία...
και στην μνήμη...

Θα κεντήσω ένα μικρό γιασεμί,
στα μαύρα μου χέρια να ανίσει σαν κυκλάμινο,
σημάδι.
Θα ζωγραφίσω ένα λευκό κυκλάμινο
στα μαύρα σου μαλλιά για να μην χάνεσαι.

Στο μαξιλάρι σου αφήνω,
μια σταγόνα νερό.

Κλείνω μέσα της
το τελευταίο Φιλί.