Βρίσκω αυτόν τον άνθρωπο στα ταχυδρομεία
να αναπνέει τη ζωή του και τους υπαλλήλους να γνωρίζει,
αναζητώντας σε.
Βρίσκω την μαύρη του ρεμπούπλικα να σκεπάζει
άλλα πρόσωπα και για σένα να ρωτά,
να ψάχνει σε σφραγίδες και καταχωρήσεων βιβλία.
Βρίσκω τον άνθρωπο αυτόν
τη ζωή του σε σένα να έχει αφιερώσει,
μοναχικό μου κατάμαυρο διαμάντι.
Μοναξιά είσαι στη καρδιά καρφιτσωμένη,
υδάτινη μορφή που κυλά στα ρείθρα της ψυχής,
τα μάτια σου αντανακλάται στον ιριδισμό της μέρας.
Ξένος σε μια χώρα που ο έρωτας δεν ευδοκιμεί.
Κρυφός περιηγητής του θανάτου.
Τα μικρά των πέντε λεπτών όνειρα τελειώνουν.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου