κυττάζω μεσα απο τους επάλληλους κύκλους των σωμάτων,
μεθυσμένες γραμμές σύρονται στα χάρτινα σεντόνια,
κλειστά επίπεδα,
κυρτές επιφάνειες,
- η σκίαση είναι λάθος -
γυμνό τοπίο φεβρουαρίου,
νεοσσοί ανθών κρώζουν και
διχοτομούν την γωνιά της κνήμης στα ακροκέραμα της μέρας,
ανάσα χιονιού,
ριγώ,
πως με τυφλώνει η λευκότης της ομορφιάς σου,
πεθαίνω.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου