διάστικτος, υπέρπυρος

διάστικτος και απόμακρος,
καπνός ταξειδευτής,
ο λόγος ο ερωτικός που ζέστανε
τα παγωμένα μέλη,
φανός και φάρος
σήμα και πρόσκληση
τα γυμνά σου πόδια.
ο αναβάς και περπατήσας επί ματαίω
εις τους λειμώνας του άλατος
θέλει εμβείν
στην αγροικία των ματιών σου.
μην ακούς,
οι λέξεις πεσοί ατάκτως ερριμένοι,
χαλάσματα ψυχής με κυκλώνουν,
ο ποιητής
σηματωρός
απωλέσθη εις της μέθης του τα άγρια κύμματα.
είχα ένα κήπο και τον χάλασα,
είχα μια αγάπη και την έχασα,
ταίζω απομεινάρια ονείρων ζωγραφισμένους γλάρους.
Τώρα διάστικτος,
υπέρπυρος,
εκρήγνυμαι,
την πρώτη αιτία να χαρίσω.