Μνήμη, εσύ,
ελλέβορος μαγικός,
φόνισσα
των πεπλεγμένων σωμάτων,
των αραχνούφαντων αναπνοών,
υφάδι κόκκινο στους χυμούς του έρωτα,
ελλοχεύεις
πίσω απο τα γυμνά σημάδια
στα κουρασμένα σώματα,
και κυριεύεις τον νου
όταν η υπέρπυρος φωτός ακτίνα διαμελίζει το γυμνό της περίγραμμα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου